บทที่ 18

ส่งกลิ่นและความรักของฉันไปให้เธอ

หวัดดี ผมชื่อจากู เป็นหมาที่ใจดี น่ารัก ฉลาด แสนรู้ เท่ เซ็กซี่ สุขุมรอบคอบ และ…เอาเป็นว่าดีงามที่สุดในโลก

เริ่มต้นก็หลงตัวเองเลย? โอ้ โนๆ ผมไม่ได้หลงตัวเอง แต่มันเป็นความจริงที่สุดจะจริง ของใครน่ะเหรอ ก็แม่ผมไง!

ทุกครั้งที่แม่เห็นผม แม่จะตกใจวันนึงก็หลายค

บทที่ 19

ผู้หญิงคนนั้นทำฉี่เลอะใส่อกฉัน!

จีฮวันคิดว่า ‘คำพูด’ เป็นนิสัยประจำตัวของคนคนนั้น เพราะการอบรมสั่งสอนที่ดีของแม่ตั้งแต่เด็ก ดังนั้นเขาจึงไม่ด่าหรือพูดคำหยาบคาย แม้แต่สมัยเป็นวัยรุ่นเลือดร้อนก็ไม่เคยทำแบบนั้น

ก็มีอารมณ์ที่เป็นคนหยาบคาย พูดคำหยาบอย่างคำว่า ‘เหี้ย’ หรือ ‘สัตว์’ ออกไปบ้าง หลั

บทที่ 20

-1 เธอก็ลองร้อนใจซะบ้าง

ความโกรธที่ถูกสะกดไว้ถูกระเบิดออกมา จีฮวันเต้นเป็นฟืนเป็นไฟ ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าตัวเองรัวคำพูดอะไรออกมา

[อะไรนะ]

ซอกยองถามซ้ำเสียงสั่นหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง

[จะ จริงเหรอ]

“ก็ใช่น่ะสิ! จะบ้าตาย นี่เหมือนกลิ่นยังติดหัวนมฉันอยู่เลย! ว่าแต่อะไรยังไง หาว่าฉันผิดงั้นเหรอ ไ