บทที่ 30-2 เธอ,ฉัน ทำไมรุ่มร้อนกันอย่างนี้

จีฮวันยื่นมือข้างหนึ่งไปสอดรับท้ายทอยอึนคัง ขณะที่ริมฝีปากสัมผัสลงไปอีกครั้งก็โดนอึนคังผลักออกอย่างแรง นี่คิดจะจูบสองรอบเลยเหรอ

“เมาหรือบ้าไปแล้ว ถ้าเมาก็สร่างซะ ถ้าบ้าก็ตั้งสติได้แล้ว”

“ถ้าไม่ใช่ทั้งสองอย่าง? โกอึนคังหวานมาก หวานอร่อยแทบบ้า จะไปทนได้ไง”

“น

บทที่ 31 ชีวิตที่ภายนอกดูดีของภรรยาผู้งามสง่า

โซนวิลล่าสุดหรูในฮันนัมดง กรุงโซล

จากย่านซองบุกดง-พยองชังดงที่เต็มไปด้วยคฤหาสน์เก่าแก่ เรื่อยมายังบ่านอับกูจอง-ชองดัม ย่านอสังหาริมทรัพย์อันดับหนึ่งของเกาหลี และฮันนัมดง ย่านที่มักจะนึกถึงแหล่งที่อยู่ของเศรษฐีใหม่ หนึ่งในนั้นคือวิลล่าพื้นที่หกสิบพยอง[1]บ

บทที่ 32 เมื่อสัตว์ร้ายในตัวฉันตื่น

จีฮวันช้อนใต้สะโพกของอึนคังอุ้มขึ้นมา อึนคังกอดคอเขาเอาไว้แน่น

ร่างที่แทบจะรวมกันเป็นหนึ่งเดียวเดินออกจากห้องรับแขกตรงไปยังห้องนอน แค่ระยะทางสั้นๆ แต่กลับรู้สึกว่าช่างยาวไกลนัก เหมือนช่วงเวลานี้ยาวไกลไม่จบสิ้น ร่างกายร้อนผ่าวขึ้น

อึนคังกอดคอจีฮวันไว้ด้วยมือข้างหนึ