บทที่ 26-2 ถ้าลองโกอึนคังได้ทำแล้ว ก็เป็นผู้หญิงที่น่ากลัว

ผู้หญิงคนนี้นี่ ท่าทางจะเหมาหมดสิบชุดยี่สิบชุดจริงๆ อย่างที่ปากพูดสินะ ช่างเป็นผู้หญิงที่เหลือเกินจริงๆ! จีฮวันรู้สึกกลัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน

“โอเค เข้าใจแล้วครับ เข้าใจแล้ว!”

“เข้าใจอะไรคะ”

อึนคังยังไม่คลายสายตาเย็นชา

“แค่เลือกที่ถูกใจสักช

บทที่ 27-2 ความเก่าความใหม่อยู่ใกล้กว่าที่คิด

เหงื่อออกเต็มมือไปหมด ไม่มีจังหวะให้เอามือออกเลย

จีฮวันยังคงเดินไปเรื่อยๆ ทั้งที่ยังจับมืออึนคังแน่นราวกับมัดไว้ อึนคังไม่พูดอะไร เดินตามไปแล้วแต่จีฮวันจะนำทาง

ออกจากซอยเล็กๆ หลายซอยมายังถนนใหญ่ จีฮวันทำท่าจะข้ามทางม้าลาย อึนคังจึงรีบหยุดเขาไว้เพราะสัญ

บทที่ 28-3 ความแตกต่างระหว่างความจริงกับภาพลักษณ์, การโกหก, ความจอมปลอม

สตูดิโอข่าวถูกแทนที่ด้วยสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า, ห้างสรรพสิค้า, พิพิธภัณฑ์ศิลปะ และโรงพยาบาล จากกล้องที่คอยจับภาพก็แค่เปลี่ยนเป็นสายตาของผู้คน อย่างเช่น พนักงานร้าน, ผู้ป่วย, อาสาสมัครบ้านพักคนชรา

ไม่ว่าจะสมัยเป็นผู้ประกาศข่าวห