บทที่ 16-2 การพบกันของโรคกลัวแมวและโรคเกลียดหมา

“แต่…แมวที่ว่าน่ากลัว ก็ยังถูกคนทำร้าย ทำดีสิบครั้งไม่เคยจำ แต่ทำผิดเพียงครั้งเดียวกลับผูกใจเจ็บ เจ้าของที่เลี้ยงดูก็ไม่เข้าใจ เอาแต่เชื่อเรื่องเล่าไร้สาระ ว่ามันทั้งโง่และไม่รู้จักบุญคุณ”

“ไม่ใช่ค่ะ! ฉันเองก็รู้ว่าแมวเป็นสัตว์ที่มีเสน่ห์มาก เข้าใจดี

บทที่ 17-2 ความรักนั้นอาจเป็นโรค

อึนคังจนคำพูดอีกแล้ว เธอทำเต็มที่เพื่อจะโน้มน้าวจีฮวัน ใช้หัวและแรงฮึดสุดกำลัง บีบเค้นคำพูดออกไป

“กะ กรณีแบบนั้นมันไม่เหมือนกันนี่คะ การทำร้ายหรือฆ่าผู้อื่นเป็นการกระทำที่เลวร้ายจริงๆ เป็นอาชญากรรมที่ไร้มนุษยธรรม เพราะในฐานะมนุษย์ไม่ควรทำเรื่องเลวๆ แบบนั้น”

“อ้า ฆาตก

บทที่ 18 ส่งกลิ่นและความรักของฉันไปให้เธอ

หวัดดี ผมชื่อจากู เป็นหมาที่ใจดี น่ารัก ฉลาด แสนรู้ เท่ เซ็กซี่ สุขุมรอบคอบ และ…เอาเป็นว่าดีงามที่สุดในโลก

เริ่มต้นก็หลงตัวเองเลย? โอ้ โนๆ ผมไม่ได้หลงตัวเอง แต่มันเป็นความจริงที่สุดจะจริง ของใครน่ะเหรอ ก็แม่ผมไง!

ทุกครั้งที่แม่เห็นผม แม่จะตกใจวันนึงก็หลายครั