บทที่ 62

-1 บอกให้มาก็มา บอกให้ไปก็ไป เป็นผู้ชายแบบนั้น

ขณะที่กำลังปวดใจคิดถึงอึนคัง คนที่กำลังคิดถึงก็โทรมาพอดี สมกับเป็นอึนคัง จีฮวันกระแอมปรับเสียงแล้วรับสาย

“ฮัล…”

[คุณพีบี ทำไมเสียงเป็นแบบนั้นล่ะคะ ร้องไห้เหรอ]

“คะ ใครร้องไห้ ไม่ใช่นะครับ”

[เอ๋ เสียงเหมือนร้องไห้ไม่ใช่เหรอคะ เป็นอะไรคะ ไม่สบ

บทที่ 62

-2 บอกให้มาก็มา บอกให้ไปก็ไป เป็นผู้ชายแบบนั้น / บทที่ 63-1 ผู้หญิงของฉันเป็นคนยอดเยี่ยมแบบนี้แหล

บทที่ 62

-2 บอกให้มาก็มา บอกให้ไปก็ไป เป็นผู้ชายแบบนั้น

อยากไล่ตามไปฝังไอ้หมอนั่นที่เป็นแฟนคนแรกของอึนคังชะมัด และถามว่าทำไมทำแบบนั้น ทำไมต้องปลูกฝังให้โกอึนคังที่รักอิสระเป็นโรคกลัวคนแก่กว่าด้วย ทำไม! ทำไม! ทำไม!

“พวกผู้ชายเด็กๆ ไม่ควบคุมแล้วก็แสดงความเป็นเจ้าของคุณนักเขียนงั้นเหรอครับ”

[ในบรรดา