บทที่ 61

-2 ความอิจฉาก็ทำให้แมวป่วยได้เหมือนกัน

จีฮวันกลับมาถึงบ้านด้วยสภาพหมดแรง

ทันทีที่เปิดตะกร้า จีองก็โดดออกมาและวิ่งไปยังห้องหนังสือ ท่าทางจะไปซ่อนในซอกอีกแล้ว จีฮวันนั่งลงที่โซฟา ไม่ไล่ตามไปตามคำแนะนำของยองอู

“จีอง ขอโทษนะ”

จีฮวันพูดออกไป หวังส่งความรู้สึกไปถึงจีองที่แอบอยู่สักที่จากใจจริง

บทที่ 62

-1 บอกให้มาก็มา บอกให้ไปก็ไป เป็นผู้ชายแบบนั้น

ขณะที่กำลังปวดใจคิดถึงอึนคัง คนที่กำลังคิดถึงก็โทรมาพอดี สมกับเป็นอึนคัง จีฮวันกระแอมปรับเสียงแล้วรับสาย

“ฮัล…”

[คุณพีบี ทำไมเสียงเป็นแบบนั้นล่ะคะ ร้องไห้เหรอ]

“คะ ใครร้องไห้ ไม่ใช่นะครับ”

[เอ๋ เสียงเหมือนร้องไห้ไม่ใช่เหรอคะ เป็นอะไรคะ ไม่สบ

บทที่ 62

-2 บอกให้มาก็มา บอกให้ไปก็ไป เป็นผู้ชายแบบนั้น / บทที่ 63-1 ผู้หญิงของฉันเป็นคนยอดเยี่ยมแบบนี้แหล