บทที่ 49

-1 เราเป็นอะไรกัน

อยากถามว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมหน้าซีดเหงื่อท่วมแบบนี้ แล้วนี่มาหาฉันเหรอ… แต่อึนคังไม่ถามอะไร ได้แต่กอดจีฮวันเอาไว้เงียบๆ

คนที่เคยเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้าไม่มีหลุดเสมอ เวลานี้นั่งคุดคู้ในสภาพยับเยินอยู่หน้าบ้าน อึนคังไม่ถามไม่ซักไซ้ และรู้สึกสงสาร

จีฮวันที่อยู่ในอ้อมกอดของอ

บทที่ 49

-2 เราเป็นอะไรกัน / บทที่ 50-1 เราเป็นคู่นอนกันงั้นหรือ

บทที่ 49

-2 เราเป็นอะไรกัน

หลังจากถอดแจ็คเก็ต คลายเน็กไทลงกับพื้น จีฮวันก็พับขากางเกงเดินเข้าไปในห้องน้ำ ไม้ฮิโนกิส่งกลิ่นหอมเข้าจมูก จีฮวันจึงจุ่มมือลงในอ่างอาบน้ำ

“พอดีแล้วครับ”

“งั้นเหรอคะ ยังไงพอแช่แล้วค่อยปรับอุณหภูมิก็ได้”

พออึนคังหันกลับไป เธอถึงกับตกใจอ้าปากค้าง หน้าของจีฮวันอยู่ตรงหน้าเธ