บทที่67ให้สัญญาว่าหลังจากนี้จะไม่ต้องเสียใจอีกแล้ว(ตอนจบ)

มีฝนตกปรอยๆเป็นสายในวันที่หลี่เวยอันจะออกเดินทางเมืองดูน่าเบื่อเล็กน้อยเวินหน่วนยืนอยู่ที่หน้าต่างของหอผู้ป่วยและมองทอกออกไปที่หลี่เวยอันเขายืนอยู่ท่ามกลางสายฝนโดยปราศจากร่มสวมเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินดูเป็นนักศึกษาที่เพิ่งเข้าโรงเรียนใหม่จริงๆ