บทที่50 ฉันไม่เคยคิดจะทำร้ายคุณ

จนถึงตอนนี้เขาเพิ่งจะรู้ว่าที่แท้เขาก็เป็นคนโง่คนนึง,เป็นคนที่ถูกหลอกโดยไม่รู้เรื่องอะไรเลยทันใดนั้นเจียงอี้ก็ยิ้มมุมปากเพียงแค่เขาหัวเราะยังน่าเกลียดกว่าร้องไห้เลย

“คุณอยากถามผมใช่มั้ยหล่ะว่าผมรู้มาจากไหน?”

“我……”

“ฉัน…..”

“เวินหน่วนคุณรู้ม

บทที่51ความผิดหวังที่แสนเจ็บปวด

"เวินหน่วน,ผมอยากอยู่คนเดียวเงียบๆจริงๆ"

เจียงอี้ทุบขมับอย่างแรงเขาหัวเสียไปเสียแล้วมันมีเรื่องที่ให้เขาต้องคิดมากมายเหลือเกิน

เวินหน่วนนิ่งเงียบเธอพยายามทำตัวให้สงบลงก่อนจะพูด"เอาละฉันจะให้เวลาคุณนั่งพักเงียบๆคนเดียวแต่มันมีบางอย่างที่ฉันต้องบอกคุณวัน

บทที่52รักสามเศร้า

พอถึงเวลาจะไปเวินหน่วนไม่ได้เอาอะไรติดไปด้วยเลยจะมีก็เพียงแค่ชุดเอาไว้เปลี่ยนของลูกเธอสองชุดแค่นั้น

เจียงอี้กลับมาก็ราวๆพลบค่ำ,บทที่เขากลับมานั้นก็พบเพียงแต่ความว่างเปล่า

เวินหน่วนไม่อยู่ถาวถาวเองก็ด้วย

เมื่อถามสาวใช้ที่บ้านเธอก็บอกว่าเวินหน่วนออกไปตั้งแต่เช้