บทที่49ความเจ็บปวดในอดีต

สมองของเจียงอี้มึนไปชั่วขณะก่อนที่มันจะแทบจะแตกออกมา

เวินหน่วนหลอกเขา?

เวินหน่วนมีเรื่องปิดบังเขา?

“โจวเช่น,คุณอย่ามาพูดจาเหลวไหลยุให้คนอื่นทะเลาะกันเลย….”

“ยุให้ทะเลาะกัน?เรื่องนี้ฉันเคยโดนหลอกมาแล้วฉันจำเป็นต้องยุพวกคุณงั้นหรอ?”โจวเช่นถอนหายใจแล

บทที่50 ฉันไม่เคยคิดจะทำร้ายคุณ

จนถึงตอนนี้เขาเพิ่งจะรู้ว่าที่แท้เขาก็เป็นคนโง่คนนึง,เป็นคนที่ถูกหลอกโดยไม่รู้เรื่องอะไรเลยทันใดนั้นเจียงอี้ก็ยิ้มมุมปากเพียงแค่เขาหัวเราะยังน่าเกลียดกว่าร้องไห้เลย

“คุณอยากถามผมใช่มั้ยหล่ะว่าผมรู้มาจากไหน?”

“我……”

“ฉัน…..”

“เวินหน่วนคุณรู้ม

บทที่51ความผิดหวังที่แสนเจ็บปวด

"เวินหน่วน,ผมอยากอยู่คนเดียวเงียบๆจริงๆ"

เจียงอี้ทุบขมับอย่างแรงเขาหัวเสียไปเสียแล้วมันมีเรื่องที่ให้เขาต้องคิดมากมายเหลือเกิน

เวินหน่วนนิ่งเงียบเธอพยายามทำตัวให้สงบลงก่อนจะพูด"เอาละฉันจะให้เวลาคุณนั่งพักเงียบๆคนเดียวแต่มันมีบางอย่างที่ฉันต้องบอกคุณวัน