ตอน 46
ขอให้คุณรักใคร่
บทที่46ซ่งเป่ยเฉินปรากฏตัว
“ซ่งเป่ยเฉินคุณออกมาฉันเวินหน่วนเอง”
เวินหน่วนก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับตะโกนไปยังบ้านไม้หลังนั้น“ฉันรู้นะว่าคุณอยู่ในบ้านคุณออกมาเถอะฉันมีเรื่องอยากถามคุณ”
“ฉันบอกแล้วไงว่าที่นี่ไม่มีคนชื่อซ่งเป่ยเฉินพวกคุณมาหาผิดคนแล้ว”
“ไม่มีทางเพื่อนของฉันบอกว่าเห็นซ่
ตอน 47
บทที่47ซ่งเป่ยเฉิน
“นี่…...ฉันคิดว่าฉันคงไม่ต้องถามหรอกมั้ง?เธอสวยขนาดนั้นความมีเสน่ห์ของเธอนั้นคงดึงดูดให้คนมาชอบแน่นอนว่าก็ต้องสบายดีอยู่แล้วแหล่ะใช่ไหมหล่ะ?”
ซ่งเป่ยเฉินยิ้มอย่างฝืนๆอีกครั้ง
เวินหน่วนกัดฟันค่อยๆพูดทีละคำ“เธอตายแล้ว…..”
เวินหน่วนมองซ่งเป่ยเฉินที่แสดงออกถึงสีห
ตอน 48
บทที่48เหตุการณ์ในตอนนั้น
หลังจากที่เวินหน่วนลองทดสอบซ่งเป่ยเฉินเสร็จก็ไม่ได้พูดคำใดออกไปอีกเธอกับหลี่เวยอันนั่งเงียบๆสักพักจากนั้นก็ขอตัวกลับไป
ด้านเจียงอี้ที่รอโจวเช่นอยู่ที่โรงพยาบาลมาห้าชั่วโมงแล้วแต่ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของโจวเช่นเลยนักข่าวที่รออยู่หน้าประตูบ้านโจวเช่นเองก็ไร้วี่แววที