ตอน 45
ขอให้คุณรักใคร่
บทที่ 45
บทที่45เวรกรรมตามสนอง
โจวเช่นซ่อนตัวไม่พบเจอผู้คน
เจียงอี้อดทนรอที่โรงพยาบาลตลอด
เวินหน่วนติดตามเรื่องราวในเน็ตก็ไม่เห็นโจวเช่นไปโรงพยาบาลเธอจึงโล่งใจ
ในเวลาเดียวกันนี้หลี่เวยอันก็โทรหาเธออีกครั้ง
“พบบ้านพักของซ่งเป่ยเฉินแล้วนะอยู่ในแถบชานเมือง….”
เวินหน่ว
ตอน 46
บทที่ 46
บทที่46ซ่งเป่ยเฉินปรากฏตัว
“ซ่งเป่ยเฉินคุณออกมาฉันเวินหน่วนเอง”
เวินหน่วนก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับตะโกนไปยังบ้านไม้หลังนั้น“ฉันรู้นะว่าคุณอยู่ในบ้านคุณออกมาเถอะฉันมีเรื่องอยากถามคุณ”
“ฉันบอกแล้วไงว่าที่นี่ไม่มีคนชื่อซ่งเป่ยเฉินพวกคุณมาหาผิดคนแล้ว”
“ไม่มีทางเพื่อนของฉันบอ
ตอน 47
บทที่ 47
บทที่47ซ่งเป่ยเฉิน
“นี่…...ฉันคิดว่าฉันคงไม่ต้องถามหรอกมั้ง?เธอสวยขนาดนั้นความมีเสน่ห์ของเธอนั้นคงดึงดูดให้คนมาชอบแน่นอนว่าก็ต้องสบายดีอยู่แล้วแหล่ะใช่ไหมหล่ะ?”
ซ่งเป่ยเฉินยิ้มอย่างฝืนๆอีกครั้ง
เวินหน่วนกัดฟันค่อยๆพูดทีละคำ“เธอตายแล้ว…..”
เวินหน่วนมองซ่งเป่ยเฉินที่แสด