บทที่36 ความทะนุถนอมที่เขามอบให้

เจียงอี้ไม่เคยให้ความทะนุถนอมอย่างนี้มาก่อน.

เขาเก็บความหยาบกระด้างทั้งหมดเอาไว้ และทะนุถนอมทุกส่วนของร่างกายเวินหน่วน.

เวินหน่วนไมม่เคยได้รับการทะนุถนอมอย่างนี้มาก่อน เธอที่จริงแล้วกลัวเจียงอี้กลัในความหยาบกระด้างของเขาแต่ตอนนี้ เธฮกลับรู้สึกเหมือน

บทที่37 คนที่เวินซินรักไม่ใช่เจียงอี

เวินหน่วนเงียบลงไปสักพัก

ถ้าเกิดท้องลูกของเจียงอี้จริงๆ เธอจะทำยังไงแล้วจะทำอะไรได้?

“ดูซิ ที่จริงเธอเองก็กลัว ไม่ใช่หรอ?”หลี่เวยอันพลักแก้วกาแฟไปที่มือของเวินหน่วนแล้วพูดที่ละคำทีละคำกับเธอว่า “อย่าเชื่อใครมากกินไป ทางที่ดีควรเหลือทางออกไว้ให้

บทที่38 ความลับที่ไม่อาจเปิดเผย

หลี่เวยอันสีหน้าดูสียใจนิดๆ เขาพูด “เวินหน่วน ฉันช่นทำอะไรเธอก็ได้ แต่……ต่อไปอย่าปกป้องเจียงอี้ต่อหน้าฉันอีก ฉัน……ก็เจ็บเป็น”

เวินหน่วนก้มมองกาแฟเข้มๆในถ้วยกาแฟ สุดท้ายก็เปล่งเสียง “อืม”ออกมา.

หลี่เวยอันไม่อยากเห็นเขาตกอยู่ในสภาพอย่างนี้ แสร้งทำเป็น