บทที่35สัมผัสอย่างใกล้ชิด

เวินห่วนมองหน้าตาลูกอย่างละเอียดที่จริงหน้าเหมือนเจียงอี้มากกว่า.

เธอยิ้ม“เหมือนเธอ……”

เจียงอี้ก็ยิ้มเขาลูบหัวเธอแล้วหอมลงไป“เวินหน่วนขอบคุณฉันคิดว่า……ฉันเป็นพ่อไม่ได้แต่ถาวถาวทำให้ฉันได้เรียนรู้ที่จะเป็นพ่อ”

เสียงของเขาต่ำและซึ้งมาก.

เบ้าตาของเว

บทที่36 ความทะนุถนอมที่เขามอบให้

เจียงอี้ไม่เคยให้ความทะนุถนอมอย่างนี้มาก่อน.

เขาเก็บความหยาบกระด้างทั้งหมดเอาไว้ และทะนุถนอมทุกส่วนของร่างกายเวินหน่วน.

เวินหน่วนไมม่เคยได้รับการทะนุถนอมอย่างนี้มาก่อน เธอที่จริงแล้วกลัวเจียงอี้กลัในความหยาบกระด้างของเขาแต่ตอนนี้ เธฮกลับรู้สึกเหมือน

บทที่37 คนที่เวินซินรักไม่ใช่เจียงอี

เวินหน่วนเงียบลงไปสักพัก

ถ้าเกิดท้องลูกของเจียงอี้จริงๆ เธอจะทำยังไงแล้วจะทำอะไรได้?

“ดูซิ ที่จริงเธอเองก็กลัว ไม่ใช่หรอ?”หลี่เวยอันพลักแก้วกาแฟไปที่มือของเวินหน่วนแล้วพูดที่ละคำทีละคำกับเธอว่า “อย่าเชื่อใครมากกินไป ทางที่ดีควรเหลือทางออกไว้ให้