บทที่31ฉันท้องลูกของเขา

เจียงอี้ลงจากรถเธอนึกว่าเจียงอี้เดินออกไปไกลแล้วแต่ผ่านไปประมาณสามสิบวินาทีเขาก็กลับมาเปิดประตูรถแล้วยืนหน้าเข้ามาหอมที่หน้าผากเธอแล้วพูดว่า“รอฉัน”

เวินหน่วนหน้าแดงและร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีเหมือนกันสำลักพริกเหงื่อไหลเต็มไปหมด.

เจียงอี้ไม่เคยเป็นแบบนี้เลย.

เ

บทที่32 ความรู้สึก

ใบหน้าที่ยั่วยวนของโจวเช่นดูไม่ดีมาก

เขานึกไม่ถึงว่าเวินหน่วยจะตรงไปตรงมาขนาดนี้

กำนิ้วแน่นเบ้าตาของโจวเช่นคลอเต็มไปด้วยน้ำตาเขาพูดว่า“คืนนั้นคุณเจียงอี้ดื่มเยอะและฉันเพื่อไม่ให้เขาตื่ยมาแล้วรู้สึกแย่พอเช้าก็รีบออกไปจากโรงแรมฉันถือว่าเรื่องในคืนนั้นเป็นแค่ความฝันแต่

บทที่33ทำไมเธอต้องเชื่อฉัน

ความลับนี้เธอไม่กล้าเอ่ยปากบอกกับเจียงอี้เลยสักครั้ง.

หลังจากที่เรียบจบจากมหาลัยเวินหน่วนก็ไม่เคยเจอซงเป่ยเฉิงอีกเลยต่อมาเวินซินคำขอแต่งงานของเจียงอี้เวินหน่วนก็ยิ่งไม่กล้าเอ่ยถึงคนๆนี้อีกเลย.

ตอนนี้กลับมาเห็นคนที่คล้ายกับอยู่ที่นี้แถมยังอยู่กับโจวเช่นอีกด้