บทที่ 96 ขนาดเขาก็กินมาแล้ว

วัจสาหนักใจขั้นสุด ทำไมปรมะถึงได้ดื้อรั้นขนาดนี้นะ เธอนึกไปถึงชนิศา คนที่จะเอามาอ้างได้คนเดียวและหยุดเขาได้

“ปรมะ นี่มันเป็นเรื่องของฉัน คุณไม่ต้องมายุ่งหรอก รีบกลับไปได้แล้ว คุณสู่เขาไม่ได้หรอก ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาจะทำยังไง ชนิศาจะอยู่ยังไงหล่ะ และใครจะดูแลเธอ

บทที่ 97 ถ้าฉันจะบอกว่าฉันหึงหล่ะ

วัจสาโกรธมากจริงๆเมื่อนึกถึงที่ธัชชัยที่อยู่ดีไม่ว่าดีก็ไปต่อยปรมะเขาซะเฉยๆ นั่นทำให้เธอรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี

"ธัชชัย ทำไมคุณนี่มันช่างเอาแค่ใจขนาดนี้ฮะ? ขังฉันเอาไว้ยังไม่พอ เพื่อนฉันคุณก็ไม่เว้น ปรมะแค่เขามาหามาเยี่ยมฉันก็เท่านั้น คุ

บทที่ 98 เห็นเขาเป็นแบบนั้นก็ทำให้ใจเจ็บปวด

วัจสาทำเป็นไม่สนใจแล้วว่าธัชชัย “ตอนเด็กกับตอนโตคุณก็ไม่เปลี่ยนเลยนะ แถมยังดื้ออีกตั้งหาก ถ้าฉันเป็นพี่ชายคุณนะ ฉันไม่สนใจคุณแล้ว”

ธัชชัยไม่ได้ตอบอะไร เขาพูดต่อไป “ที่เขาเอามาให้มันเป็นสปาเก็ตตี้ ฉันโยนมันลงไปบนหน้าเขาโดยที่ไม่ทันคิด มันร้อนจ