บทที่60 ตัดมือของผู้ชายคนนี้

เฟอร์รารี่สีดำแล่นออกจากRichbabyด้วยความรวดเร็ว ขับไปตามไฟข้างทางมุ่งสู่บ้าน

วัจสานั่งนิ่งอยู่บนรถ ไม่พูดซักคำ กลัวว่าจะพูดอะไรผิดไป แล้วเขาจะบ้าคลั่งขึ้นมาอีก เงยหน้าขึ้นมาดูวิวข้างทางเป็นระยะๆ บนกระจกนั้นสะท้อนเงาใบหน้าเย็นชาของชายหนุ่มรูปงาม

วัจสาน

บทที่61 พวกเธอแต่งงานแล้ว

��

สีหน้าของแวววัยก็ค่อยๆมืดสลัวขึ้นมา เธอเปิดเสียงพูดว่า “คุณธัชชัย ขอบคุณที่คุณช่วยเหลือ แต่ฉันว่าฉันกลับเองได้. รบกวนคุณช่วยจอดรถข้างหน้านิดน้อยเพื่อให้ฉันเรียกแท็กซี่กลับบ้าน”

เสียงของเธอเบาๆ อยู่ตรงหน้าของธัชชัยแสดงออกได้อ่อนโยนคล้อมตามมาก

บทที่62 ทะเลาะกัน

วัจสาขยีตา แล้วพูดต่อว่า “หวังว่าเธอจะไม่เอาฉันกับธัชชัยไปพูดเล่นกับพวกเขาอีก พวกเราทั้งสองไม่ใช่ความสัมพันธ์อย่างที่พวกเธอคิด อีกอย่างเขาตื่นเต้นและเป็นห่วงฉัน มันก็เป็นเพราะว่าฉันเป็นพี่สะใภ้เขา และเป็นผู้หญิงของพี่ชายเขา

แวววัยรู้สึกละอายใจ รีบขอโทษไ