บทที่ 53

บทที่53 ภาวิณีมาเยี่ยม

วิศาลนั่งอยู่เก้าอี้ข้างเตียง เดาว่าธัชชัยนั่งตรงนี้มาตลอด สายตาของเขาทอประกายอบอุ่นขึ้นมา

“เคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าให้ดูแลตัวเองดีๆไม่ใช่เหรอ? นายเป็นอย่างนี้ จะให้ฉันยอมรับได้ยังไง?” วิศาลพูดเสียงเบา

วรพลกระพริบตา แสดงอารมณ์แบบหมดอาลัยตายอยากออก

บทที่ 54

บทที่54 ลูบผิดคนแล้ว

ทุกคนต่างคิดไม่ถึง ว่าเรื่องราวที่เลวร้ายจะผ่านไปเร็วขนาดนี้

ฟ้าค่อยๆมืดลง วัจสากับภาวิณีกินข้าวเย็นกันเรียบร้อยแล้ว

อาบน้ำแล้วกำลังเตรียมตัวจะเข้านอน ภาวิณีไม่รู้ว่าเพราะไม่คุ้นเตียงหรือว่ายังไง นอนพลิกตัวไปมา จึงปลุกวัจสาขึ้นมา คุยกับเธอ

“พ

บทที่ 55

บทที่55 ยังไม่ทันพูดก็จูบ

“ดังนั้น พี่วัจสา พี่ต้องช่วยฉัน! พี่เป็นพี่สะใภ้ของธัชชัย อย่างน้อยเขาก็ต้องเชื่อฟังพี่บ้าง!” สีหน้าของภาวิณียังคงแดงก่ำ ท่าทางดูดีใจอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อคิดว่าเมื่อซักครู่ธัชชัยกอดเธอ แล้วยังจับตรงนุ่มนิ่มของเธอนั้น เธอก็ดีใจเสียไม่เป็นตัวเอง