บทที่ 493 ฉันคือผู้หญิงป่าเถื่อน 2

วัจสาไม่ได้ฟังคำวิพากษ์วิจารณ์ทั้งหมดทีี่บุรีกล่าว เธออยากที่จะหันกลับไปดูชายหนุ่มแต่ว่าถ้าหากเธอให้ชายหนุ่มเห็นน้ำตาที่ไหลนองเต็มหน้าของเธอบางทีมันก็อาจจะไม่มีทางที่จะดำเนินแผนนี้ต่อไปได้

จากที่ดูแล้วนี่เป็นโอากาสเพียงโอกาสเดียวเท่านั้นที่เธอจะสามารถหนีได

บทที่ 494 ภายในห้าปีรับประกันว่าเขาไม่ต้องกังวล

เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นอักครั้งเพราะอยากที่จะเดินหน้าไปต่อวัจสาก็ได้เจอกับคนที่คาดไม่ถึง คนที่ไม่อยากเจอมากกว่ากนิษฐา—— อำเภอพัดรัก

ทำไมอำเภอพัดรักถึงมาปรากฎตัวที่นี่ได้นะ?

วัจสารู้สึกว่าโชคชะตาของเธอนี่ช่าวน่าเศร้าจริงๆ เพิ่งจะหนีออกมาจากปา

บทที่ 495 ภายในห้าปีรับประกันว่าเขาไม่ต้องกังวล 2

ธัชชัยแค่รู้สึกว่าสายตาตนเองด้านหน้ายิ่งพร่ามัวขึ้นเรื่อยๆ สติก็ค่อยๆ ห่างไกลออกไปทุกทีๆ เขาอยากที่จะออกไปไล่ล่าตัวของเขาสั่นด้วยความโกรธ

กนิษฐาพุ่งออกมาจากห้องผ่าตัดเพื่อที่จะจับแขนและหยุดธัชชัยไว้ แต่บุรีที่อยู่ข้างๆ กลับดึงข้อมือเธอไว้แน่