บทที่ 476 พาลเกลียดไปทั่ว

กว่าธัชชัยจะฟื้นขึ้นมาได้ก็ปาเข้าไปวันที่สามแล้ว

ในระหว่างสามวันนั้น เขายังคงต่อสู้กับอะไรบางอย่างในความฝันอย่างหนักหน่วงแต่ก็ยังแพ้ราบคาบด้วยเพราะร่างกายที่อ่อนแอ แม้ว่าเขาจะเพียรพยายามแค่ไหนก็ตามทีแต่ก็ไม่อาจทานทนกับความเจ็บปวดได้

ในบทที่เขาลืมตาขึ้นมานั้น

บทที่ 477 พาลเกลียดไปทั่ว 2

สามวันมานี้ ด้วยเพราะเขาไม่ได้ยินข่าวอะไรของธัชชัยเลย ดังนั้นพวกเด็กๆ ให้เขาทำหน้าที่แทนธัชชัย แต่เขาจะเอาความรู้สึกไหนไปเป็นเจ้านายได้เล่า

“หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว ฉันถามว่าเจอกระเป๋าผ้าใบไหม? ”ความโกรธของธัชชัยเริ่มระอุขึ้นมา

"เจอแล้วครับเพิ่งเจอเมื่อคืนนี้

บทที่ 478 รถเข็นพี่ก็เยอะ ขอผมยืมใช้สักอัน

แต่ธัชชัยกลับยิ้ม มองวรพลด้วยประกายตาขบขัน “นี่พี่ใหญ่ รถเข็นพี่ก็เยอะ ขอผมยืมใช้สักอันได้มั้ย? ”

ไม่ว่าเมื่อไหร่ธัชชัยก็จะสามารถแสดงอารมณ์ขันต่อหน้าพี่ชายของเขาได้เสมอ เขาไม่อยากให้วรพลต้องเป็นกังวลใดๆ

“ไอ้เด็กเวรนี่….” วรพลร้องแหวออกมา