บทที่ 470 การเคลื่อนไหวครั้งแรกของเจ้าตัวน้อย

วรพลที่อยู่บ้านตระกูลศรีทองนั้นดูเหมือนใจจะวุ่นวายไม่หยุดหย่อนของจริง

ด้านหนึ่งเขาก็รับฟังถึงเรื่องราวที่กับขึ้นกับธัชชัยผู้เป็นน้องชาย อีกด้านหนึ่งก็ถามไผ่ถึงที่อยู่ของวัจสา

ไผ่บอกว่าเขาไม่พบวัจสาบนเรือของอำเภอพัดรักเลย ไม่ว่าจะด้านในหรือ

บทที่ 471 การเคลื่อนไหวครั้งแรกของเจ้าตัวน้อย 2

ที่บ้านตระกูลศรีทอง ในเวลาเดียวกัน

วรพลยังอยู่ที่โต๊ะ โดยที่ไม่แตะต้องอาหารใดๆ ด้วยเพราะเขาอยากให้พ่อบ้านภูษิตพาไปหาวัจสาที่อ่าว ซึ่งถ้าไม่เจอหล่ะก็ นั่นก็หมายถึงว่าสองแม่ลูกได้ถูกโยนทิ้งทะเลไปแล้ว

ด้วยเพราะเขาอดรนทนไม่ได้ที่จะเห็นศพของส

บทที่ 472 ผู้ชายดีๆ นั้นหายาก

“แต่ก็ดีแล้วที่ได้แต่งงานกับผู้หญิงอ่อนโยนอย่างเธอ”

คำพูดของลูกเรือฟังเผินๆ เหมือนจะไม่มีอะไรเลย หากเขาไม่เพิ่มท้ายประโยคเข้าไปอีก

“มันก็เหมือนกับธงธรรมดาก็ปลิวไสวอยู่ที่บ้าน ถ้าสีสันมากหน่อยก็ไปสะพัดอยู่ด้านนอกนั่น”

วัจสาเงียบไปอึดใจ ได้แต่จิ๊ปากโด