บทที่ 395 ตกไปอยู่ในมือของกนิษฐา เธอต้องตายแน่ๆ 2

แต่โชคดีที่สิ่งที่เธอทำไปนั้นมันไม่ได้สูญเปล่า ในที่สุดเธอก็ปกป้องลูกของเธอเอาไว้ได้

แต่มันก็เป็นเพียงแค่ชั่วคราวเท่านั้น เธอรู้ว่าตอนนี้เธอกำลังตกอยู่ในน้ำมือของผู้ที่ไม่หวังดี

เมื่อคืนทั้งคืนเธอไม่ได้หลับเลย มีเพียงตอนช่วงรุ่งสางนั้น

บทที่ 396 เธอก็เป็นแค่เหยื่อที่เขาทิ้ง

“นี่เธอ เธอรู้ได้ยังไง? ”

ขนาดคนที่บ้านตระกูลศรีทองยังไม่มีใครรู้เลย แต่ทำไมกนิษฐาถึงรู้หล่ะ? เรื่องที่เธอท้องนั้นมีแต่หมอภาคินที่รู้ อีกทั้งเขาก็ไม่น่าจะบอกให้ธัชชัยหรือวรพลรู้ด้วย ยิ่งไม่มีทางเลยที่เขาจะบอกกนิษฐา!

“ฉันรู้ได้ยังไงหน่ะเหรอ? ก็เพร

บทที่ 397 เธอก็เป็นแค่เหยื่อที่เขาทิ้ง 2

วัจสาตกตะลึง เธอถอยหลังไปจนชิดกำแพง

“ไม่นะ...กนิษฐา เธออย่าทำแบบนี้ เขาบริสุทธิ์! ”

“บริสุทธิ์เหรอ? งั้นฉันหล่ะ? ฉันไม่บริสุทธิ์หรือยังไง? ” กนิษฐายกแขนของเธอขึ้น เธอคิดตามเอานะ ฉันหน่ะ เพื่อธัชชัยแล้วยอมคุกเข่าสามวันสามคืนเพื่อให้พ่อเลี้ยงปราน