บทที่ 384 กลัว

วัจสากินเอาๆ ดูเหมือนว่าเธอจะไม่สนใจคำพูดของกนิษฐาเลยแม้แต่นิดเดียว

“ธัชชัย คุณมันหน้าไม่อาย”กนิษฐาหมดแรงจะสู้กับความหน้าหนาของธัชชัยจริงๆ แล้ว

เพื่อจัดการกับคนที่หน้าไม่อายนั้น มันจัดการได้ยากกว่าคนไม่อยากมีชีวิตอีกด้วยซ้ำมั้ง!

วรพลเริ่มที่จะเข้าใจในจุดประสงค์ที

บทที่ 385 กลัว 2

“คุณชายใหญ่! ”

พ่อบ้านภูษิตร้องเรียกขึ้นอย่างตื่นตกใจ รีบปรี่เข้าไปประคองวรพลที่อยู่บนพื้น

ธัชชัยที่เดิมทีจะตรงเข้าไปช่วยวรพลขึ้นมา แต่กลับถูกกนิษฐาขวางไว้แล้วไล่ตีเขา

ธัชชัยตะโกนใส่เธอในทันที “กนิษฐานี่เธอบ้าไปแล้วหรือไงฮะ? ”

“คุณมันบ้า ธัชชัย ทำไมถึงได้ใ

บทที่ 386 ส่งเหยื่อออกไป

วรพลจะไปทำอย่างที่ธัชชัยบอกได้ยังไงหล่ะ? สุภาพบุรุษไม่เล่นทีเผลอ อีกทั้งกนิษฐาก็เป็นผู้หญิงที่เขารักสุดหัวใจด้วย!

“มัวเขินอายอะไรอยู่ เร็วเข้าๆ ”

ธัชชัยยันเท้าตัวเองกับเข่าของวัจสาและใช้มือที่ว่างประคองคอของวรพลมา เพื่อให้เขาได้โน้มตัวลงมาจูบริมฝีปากแดงระเรื่อ