บทที่ 382 การค้าขายที่ขาดทุน

“ไอ้เด็กเวรนี่ ออกไปเลยนะ”

วรพลไม่อยากจะไปสนใจลับฝีปากกับธัชชัยแล้ว หันมาพูดกับวัจสาที่คุกเข่าอยู่บนพื้น “สา ไม่ต้องไม่สนใจเจ้าเด็กเวรธัชชัยมัน เราไปกินข้าวกันเถอะ วันนี้ป้าอ้อยทำแต่ของที่เธอชอบทั้งนั้นเลย”

ได้ยินวรพลเรียกกินข้าว วัจสายืนตัวลุกขึ้น แต่ด้วย

บทที่ 383 การค้าขายที่ขาดทุน 2

กนิษฐาเดินเข้ามาในบ้านตระกูลศรีทอง ก็พอดีเห็นว่าสองพี่น้องกำลังคุยอะไรกันอยู่ และเมื่อเห็นว่าเธอเดินเข้ามาจู่ๆ เขาก็หยุดกันไปสี่ตานั้นจ้องมาที่เธอ

แม้แต่วัจสาก็ยังมองอย่างประหลาดใจที่เธอมา

กนิษฐาอดไม่ได้ที่จะมองไปที่ท้องของเธอ ที่ตอนนี้ใส่ชุดกระโปรงหลวมๆ

บทที่ 384 กลัว

วัจสากินเอาๆ ดูเหมือนว่าเธอจะไม่สนใจคำพูดของกนิษฐาเลยแม้แต่นิดเดียว

“ธัชชัย คุณมันหน้าไม่อาย”กนิษฐาหมดแรงจะสู้กับความหน้าหนาของธัชชัยจริงๆ แล้ว

เพื่อจัดการกับคนที่หน้าไม่อายนั้น มันจัดการได้ยากกว่าคนไม่อยากมีชีวิตอีกด้วยซ้ำมั้ง!

วรพลเริ่มที่จะเข้าใจในจุดประสงค์ที