บทที่ 362 ให้ผมได้กอดคุณดีๆ หน่อย

“ธัชชัย ไอ้คนสารเลว ไอ้บ้าเอ้ย”วัจสาพยายามที่จะเอาตัวให้ออกเป็นอิสระ แต่ยิ่งเธอพยายามที่จะหนี ธัชชัยก็ยิ่งรัดเธอไว้แน่นขึ้น

“สาคุณเชื่อฟังหน่อยเถอะนะ...ให้ผมได้กอดคุณดีๆ ”เขากระซิบข้างหูของวัจสาก่อนจะพรมจูบไปที่ใบหูของเธอ

“เชื่อฟังกับผีหน่ะสิ คุณไม่รู

บทที่ 363 ให้ผมได้กอดคุณดีๆ หน่อย 2

วรพลเตือน กล่องไม้พยูงนั่นมันแตกอีกไม่ได้แล้ว ถ้าแตกไปอีกทีนี้ก็หมดทางที่จะซ่อมแล้ว

ธัชชัยยังเล็กมาก ในช่วงเวลาที่ได้ดั่งใจ มีนู่นมีนี่ เขาก็จะยังคงไม่เข้าใจมัน หากเมื่อถึงเวลาคิดได้ก็จะสายเกินไปแล้ว

ทุกอย่างในบ้านตระกูลศรีทองยังคงดำเนินไปตามปกติ มั

บทที่ 364 รู้ความจริงมาก่อนแล้ว​​​​​​​

วัจสาส่ายหน้าเบาๆ ด้วยความขมขื่น “เปล่าหรอก ฉันสงสัยด้วยตัวของฉันเอง ก็เลยไปดูที่อำเภอหน่ะ”

วรพลร้องออกมาอย่างเจ็บปวด “สา มันคงเจ็บปวดมากเลยสำหรับเธอ ที่รู้ทุกอย่างแล้วแต่ก็ยังทนอยู่ ดูเหมือนว่าชัยจะยังไม่รู้ว่าเธอรู้ความจริงแล้ว ทำไมเธอไม่พูดออกไปหล่ะ