บทที่ 265 การกระทำโง่ๆ 2

“เธออายุน้อย แล้วพี่ไม่อายุน้อยเหรอ? พี่ยังไม่ถึงสามสิบด้วยซ้ำ! ทำไมจะต้องเป็นคนมาเจออะไรลำบากแบบนี้? ทำไมกัน? เป็นช่วงอายุที่กำลังจะดีแท้ๆ พี่ต้องมาใช้ชีวิตอยู่กับอุปกรณ์รักษาและยาต่างๆ”

ธัชชัยเหมือนเป็นกระสุนที่ออกมาจากกระบอกปืน พูดสิ่งที่เก็บไว้ออกมาทั้งหมด “พี่เ

บทที่ 266 อ่อนโยน

“อ๋อ แบบนี้นี่เอง”

ชายหนุ่มลากเสียงยาว บนหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย วัจสารู้สึกถึงอันตรายในใจ ผู้ชายคนนี้ขุดหลุมให้เธอลงไปอีกแล้วเหรอ?

“เมื่อกี้บทที่ฉันเข้ามา เห็นหนูตัวหนึ่งคาบปากกาวิ่งออกไป”

ธัชชัยพูดด้วยน้ำเสียงขี้เล่น

วัจสาทนไว้ ไม่ปล่อยไก่ออกไป นี

บทที่ 267 อ่อนโยน 2

ลมหายใจอุ่นๆของธัชชัยรินลงบนหน้าของวัจสา และซอกคอ ทำให้ตัวของเธอแดงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ เธอมองแววตาของชายหนุ่มนิ่งๆ ให้หัวขาวโพลน คิดอะไรไม่ออก…

จูบจนหลอมรวมราวกับสายน้ำเชี่ยวกราก

ธัชชัยคิดไม่ถึง ว่าเขาพูดเพียงไม่กี่คำ ก็ทำให้เจ้าแมวนี้เชื่อฟังได้ ดูท่าวันหลังคงต้