บทที่ 256 ตอนกลางคืนค่อยลงโทษเธอ

และเวลาเพียงแค่เสี้ยววินาที ธัชชัยก็พุ่งตัวตรงไปที่วัจสา

ด้วยความเร็วและแรงของเขา ทำให้วัจสาตั้งตัวไม่ทัน เมื่อนึกขึ้นได้ว่าต้องการจะกลับเข้าห้อง ก็ถูกธัชชัยใช้ตัวเบียดชิดติดกับกำแพงเสียแล้ว

จะบอกว่าเขาแค่ใช้ตัวเบียดชิดกับกำแพงมันก็คงแง่ดีเกินไป ตอนนี้

บทที่ 257 ตอนกลางคืนค่อยลงโทษเธอ 2

ชายหนุ่มตอบด้วยน้ำเสียงเย็นเยือก “ยังไม่ตายหรอก แค่กระดูกร้าว” เขาดูเหมือนไม่ค่อยอยากพูดถึงต้นเหตุที่บาดเจ็บสักเท่าไหร่ หรืออาจจะไม่อยากเอ่ยถึงเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ

วัจสาจึงไม่ถามอีก คีบเนื้อป้อนเข้าปากเขา ให้กินผักตลอด เขาคงจะไม่ยอม ดังนั้นวัจสาจึงป้อนเนื้อ

บทที่ 258 ฉันอยากฆ่าคน

วัจสาไม่รู้ว่าทั้งสองคนคุยอะไรกัน แต่เพราะคำพูดของธัชชัย ทำให้วรพลดูผ่อนคลายลง

หลังจากที่วรพลเป็นห่วงธัชชัยแล้ว เขาก็ไม่ลืมผู้หญิงที่เขารัก “ใช่แล้ว กนิษฐาล่ะ? ยังไม่ตื่นเหรอ?”

ใช่แล้ว วันนี้กนิษฐาไม่ได้มาอยู่ข้างๆธัชชัย แปลกจริงๆ เมื่อกี้ที่ออกมาวัจสาก็รู้สึกแป