บทที่ 224 ถูกทิ้งไว้ท่ามกลางสายฝน

วัจสาไม่อยากจะเสียเวลาเสวนากับกนิษฐาอีก ตอนนี้เธออยากจะขึ้นไปอธิบายกับวรพลให้เขาเข้าใจที่ห้องบำบัด เธออยากจะไปขอโทษ คิดไม่ถึงเลยว่าขณะที่เธอกำลังขึ้นไปนั้นก็พอดีกับที่ธัชชัยเดินออกมาจากห้องบำบัดพอดี

ใบหน้าของชายหนุ่มราวกับถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งพันปี ที่ซึ่งสา

บทที่ 225 ถูกทิ้งไว้ท่ามกลางสายฝน 2

อีกด้านหนึ่งเมื่อประตูใหญ่ถูกปิดดัง ปัง ทั้งกนิษฐาและป้าอ้อยที่อยู่ในห้องนั่งเล่นต่างก็ตกใจขึ้นมาพร้อมๆ กัน

กนิษฐานึกไม่ถึงจริงๆ ว่าธัชชัยจะกล้าทิ้งวัจสาที่หน้าบ้านอย่างไร้ความปรานีแบบนั้นในขณะที่ฝนห่าใหญ่กำลังตกลงมาแบบนี้

ด้านป้าอ้อย เธอวิ่งไปที่ระ

บทที่ 226 เลือกของขวัญให้เขา

ปยุตมองไปที่ประตูใหญ่บ้านตระกูลศรีก่อนจะหันมามองที่วัจสาที่เปียกปอนราวลูกหมาตกน้ำ ไม่ต้องถามปยุตก็รู้เองได้ว่า หญิงสาวถูกคนในบ้านขับไล่ออกมา

เขากัดฟันกรอดก่อนจะพูด "มารับแกกลับยังไงหล่ะ! " พูดจบเขาก็อุ้มวัจสาขึ้นรถและบอกให้ออกรถทันที

คนที่ขับรถให้เขามีหน้า