บทที่ 200 เขามีปัญหารุมเร้ามากมายขนาดนั้นเลยหรอ

ธัชชัยยื่นมือออกไปจับรวงมือเล็กอันบอบบางของวัจสา “ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ผมตายไม่ได้หรอก หากว่าจะตายผมก็จะต้องจัดการเรื่องของพี่ชายให้เรียบร้อยก่อน！”

พอชายหนุ่มพูดจบ น้ำตาของวัจสาก็ร่วงเผาะลงมา เธอเจ็บปวดเกินกว่าจะเอ่ยคำใดออกมาได้

อดไม่ได้ที่

บทที่ 201 เขามีปัญหารุมเร้ามากมายขนาดนั้นเลยหรอ 2

ตอนนี้ชีวิตของวรพลถูกแขวนไว้กับกนิษฐา หากเพียงแค่วรพลไม่ต้องการเธอแล้วหล่ะก็เขาจะให้เธอได้ลิ้มลองสัมผัสสักหน่อย ว่าการมีชีวิตอยู่ที่เหมือนตายทั้งเป็น การที่ถูกไฟคลอกแล้วต้องนอนอยู่ได้แค่บนเตียงคนไข้ รสชาติมันเป็นยังไง！

แต่ว่าในตอนนี้เขาไม่ได

บทที่ 202 พ่อลูกที่ไม่รู้จักกัน

“ธัชชัย เด็กดีอะไรอีกหล่ะ ฉันเป็นพี่สะใภ้คุณนะ นี่คุณคิดไปไหนถึงไหนอีกแล้วเนี่ยฮะ！”

เธอพูดขึ้น โดยที่ไม่ได้สังเกตว่าคนสูงอายุสองสามคนที่นั่งอยู่ไม่ไกลหันมามองเธอกับธัชชัยเพราะความโกรธ

ผู้ชายคนนี้ชอบคิดถึงแต่ตัวของเขาเอง ไม่เคยคิดเลยว่าเธอเป็นผู้หญิงของพ