บทที่ 18

เรามานอนด้วยกันเถอะ

วัจสารู้สึกถึงความร้อนแรงจากหลังเขา “ ใช่… กลัวนิดหน่อย ”

ในความเป็นจริงเธอกลัวที่จะพูดออกมา ถ้าวรพลเป็นสัตว์ร้ายขึ้นมาละ

“ อย่ากลัว ไม่ต้องทำตัวแข็งทื่อขนาดนั้น ไม่เช่นนั้นเธอจะนอนไม่ได้นะ ฉันไม่แตะต้องเธอ ”เขาพูดเสียงแหบแห้ง

วัจสาละอายใจ

บทที่ 19

ฉันไม่อยากให้เธอเป็นพี่สะใภ้

วันรุ่งขึ้น

เธอตื่นมาในห้องว่างเปล่า เธอลุกขึ้นมาจากเตียงจะไปล้างหน้า

จากเตียง ?ไม่ถูกสิ? เมื่อคืนเธอนอนหลับบนโซฟา เธอมีอาการปวดที่หลังแต่ก็เข้าใจได้ว่าวรพลกอดเธอเกือบทั้งคืน

คิดถึงเรื่องเมื่อคืนทำให้หน้าเธอแดงขึ้นมา

เธอไม่คิด

บทที่ 20

ผู้ชายคนนี้เป็นที่นิยมมาก

ตาที่โตขึ้นของรสริสทำให้เดาได้ยาก "พี่ ตั้งท้องกับแฟนของพี่แล้วหรอ ทำไมช่วงนี้พี่ดูคลั้งมากกว่าฉันละ " ประโยคนี้เธอจงใจพูดออกมาให้ชัดเจนมากกว่าเดิม

" เด็กปากเสีย ฉันเป็นเพื่อนเล่นเธอหรออย่ามาพูดอะไรหยาบคาย " ทยิดาเหมือนกำลังถูกแหย่ให้โกรธ

ร