บทที่ 168 ฉันต้องการหย่า

วัจสารู้สึกเศร้าใจ แม้แต่ตัวเธอเองเธอยังดูแลให้ดีไม่ได้เลย แล้วจะรับประกันความปลอดภัยให้กับเจ้าตัวเล็กในท้องยังไง?

เมื่อถึงเวลาที่ต้องไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล จากนั้นก็อยู่เดือน ไม่มีงานทำก็ไม่มีรายได้ และนั่นก็หมายความว่าเธอจะเลี้ยงลูกไม่ได้ วัจสารู้สึกว่าทักษะใน

บทที่ 169 ฉันต้องการหย่า 2

ในตอนนี้วรพลไม่ได้หลบตัวออกไป เพราะสำหรับวัจสาแล้ว ถือเป็นโอกาสที่หาได้ยากมากที่เขาจะเริ่มเดินเข้ามาคุยกับเขาก่อน

และธัชชัยที่นั่งอยู่ข้างๆถึงกับขมวดคิ้วสงสัย ผู้หญิงซื่อๆคนนี้ไม่เคยออกจากบริเวณมหาวิทยาลัยเลย จะเกลี้ยกล่อมหรือบีบบังคับยังไงก็ไม่ยอมออกมา แต่แล้วทำ

บทที่ 170 โง่เง่าเต่าตุ่น

ธัชชัยมองใบหน้าที่แดงก่ำเพราะออกแรงดิ้นรนของคนตรงหน้า เอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา “เธอรีบกลับมหาวิทยาลัยไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ระหว่างเธอกับพี่ชายฉันไม่มีอะไรต้องคุยกัน! อย่าเข้ามาเดินเพ่นพ่านในบ้านศรีทองบ่อยๆแบบนี้อีก เข้าใจมั้ย?!”

ผู้ชายคนนี้นี่จริงๆเลย! ทำไมถึงได้ป่าเถื่อนแ