บทที่ 150 ใครทำให้ฉันเหนนื่อยขนาดนี้

วัจสากัดริมฝีปากตัวเองแน่น อยู่ดีๆเธอก็รู้สึกเจ็บใจแทนวรพล

ที่จริงไม่ว่าจะเป็นการหลอกแบบไหน ก็เป็นการทำร้ายวรพลทั้งนั้น ในเมื่อมันเป็นแบบนี้แล้ว วัจสาก็เลือกโกหกเพราะเจตนาดีแบบธัชชัยแล้วกัน เรื่องทั้งหมดขอให้อาการของวรพลดีขึ้นค่อยพูดกันอีกที

แต่

บทที่ 151 ใครทำให้ฉันเหนนื่อยขนาดนี้ 2

เธอเหมือนกับเห็นสัตว์ประหลาดยังไงยังงั้น ไม่ว่าจะทำยังไงก็ไล่เขาออกไปจากหัวไม่ได้เลย

ตั้งแต่ที่ธัชชัยหาคนมาหลอกวรพลได้แล้ว วรพลก็เงียบลงไปเยอะเลย เพราะว่าคนเลียนเสียงได้แต่พูดเรื่องที่ธัชชัยบอกให้พูด แล้วเรื่องที่ธัชชัยบอกให้พูก ก็เอามาจากสิ่งที่พี่ชา

บทที่ 152 ฟางเส้นสุดท้าย

ธัชชัยไปถึงโรงพยาบาลตอนได้เวลาอาหารเที่ยงพอดี

คนป่วยที่อยู่บนเตียงหันมาหาธัชชัยกับป้าอ้อยโดยสัญชาตญาณ พอหันมาเห็นเข้าก็ถามขึ้นมาอย่างผิดหวัง “กนิษฐา ไม่ได้มาด้วยหรอ?”

ไม่รอให้ธัชชัยได้ตอบอะไร เขาก็พูดขึ้นเองอีก ”แต่ว่าก็ดีแล้วหล่ะ ฉันที่เป็นแบบนี้ไม่ควรที่จะได