บทที่ 141 ไปอยู่บ้านคุณ

ดังนั้นความโกรธและความเจ็บปวดในใจของเขา ทำเหมือนวรพลเป็นดั่งสิ่งล้ำค่าที่ค่อยๆอุ้มกลับเตียง “พี่ อย่ากังวลไป ไม่ใช่ว่าพี่ไม่รู้ว่าแฟนของพี่เล่ห์กลเยอะ เธอต้องล้อพี่เล่นแน่ๆ”

เขาจ้องเข้าไปในตาของวรพล “ถ้าหากตอนนี้ไม่สบายใจ งั้นผมจะรีบพาเธอมาให้พี่ตรวจทั้งตัวเลย แต่อย

บทที่ 142 อยากอ้วกไหม

กนิษฐาลุกขึ้นด้วยความดีใจ เตรียมจะออกไปเรียกธัชชัยเข้ามา แต่เธอกลับลืมเรื่องสำคัญไป

จึงก้มลงไปนั่งอย่างเดิม แล้วกระซิบข้างหูวรพล “วรพล คุณอย่าลืมโทรไปหาฉันที่บ้านศรีทองทุกวันนะ ต่อให้เป็นโทรศัพท์บ้าน ฉันก็จะรอโทรศัพท์คุณทุกวันนะ”

กนิษฐาเกรงว่าถ้าไม่ได้รับการจับต

บทที่ 143 ถ้ายังขยับอีกฉันจะหั่นมือเธอทิ้งซะ

ระหว่างทางจากโรงพยาบาลกลับมาที่บ้านศรีทอง ธัชชัยเงียบมาตลอดทาง

กนิษฐาขยับตัวเข้าใกล้ เหมือนมีโคอาล่าที่เกาะอยู่ที่อกของธัชชัยแน่น “ธัชชัย คุณยังโกรธฉันอยู่เหรอ?”

ภูผาขับรถพลางมองลอดกระจกหลัง คุณชายรองนั้นหล่อจนไม่มีคำบรรยาย เขาไม่ต้องทำอะไ