บทที่ 453

บทที่453 ผิดหวังอย่างถึงที่สุด

ญาณิดามีความสุขจนลืมไปเสียสิ้น จนไม่ได้สนใจรุจาภาที่ข่มกลั้นความกรุ่นโกรธ และไม่ได้รู้สึกว่ารุจาภากำลังจะต่อกรกับเธอ

ไม่กี่นาทีให้หลัง รุจาภาก็มายังห้องของท่านจิรชยา

“คุณพ่อเรียกฉันหรือคะ”

“เข้ามาเถอะ” ท่านจิรชยากระแอมไอเพื่อบอกให้เธอปิด

บทที่ 454

บทที่454 เขาต้องบังคับเธอสักครั้ง

เจนจิราชะงักฝีเท้า ก้มหน้าและหันหลังในทันที สายตาเผยแววมุ่งมั่น เธอรู้ว่าชีวิตจะเป็นอย่างนี้ไม่ได้

“ฉันไม่เคยคิดอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ คุณเป็นราชาแห่งวงการภาพยนตร์ผู้ยิ่งใหญ่ ฉันเป็นเพียงผู้ช่วยตัวเล็กๆ คุณจะทนกับฉันไปได้นานสักแค่ไหนกันเชียว...”

บทที่ 455

บทที่455 แตกต่างอย่างสิ้นเชิง

“หนู... ไม่ใช่ค่ะ หนูไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น”

ญาณิดาเดือดจัด แต่ก็จำต้องอดทนไว้ ในตอนนี้เธอทำได้เพียงยอมไปก่อน ญาณิดาจะเก็บไปคิดบัญชีกับรุจาภาอย่างแน่นอน

แต่คิดไม่ถึงว่าเรื่องนี้จะมาจากท่านจิรชยา

ตั้งแต่ที่ญาณิดาไปทำงาน ท่านจิรชยาก็ได้