บทที่366 จิตใต้สำนึก

“ผมจะต้องกลัวอะไร ผมพูดความจริงทั้งนั้น ที่ทุกคนลงทุนกับภาพยนตร์ก็เพื่อเงินทั้งนั้น ผมไม่ประจบผู้หญิงของเขา เพื่อทำให้บริษัทเสียผลประโยชน์หรอกครับ...”

“พูดๆ ไปแล้ว เธอก็แสดงได้ไม่เท่าไหร่ รอภาพยนตร์เข้าฉากเมื่อไหร่ พวกคุณจะรับรู้ได้ทันทีว่าการตัดสินใจของผมในวันนี้นั้นชา

บทที่367 ความหวังใหม่

“ผมไม่เป็นอะไรครับ” สมภพตอบกลับเสียงเย็นเพียงไม่กี่ประโยค และหันมองไปนอกหน้าต่าง โดยไม่หันมามองเธออีก

เจนจิราคิดว่าเขาโกรธ รู้สึกว่าบรรยากาศในรถเริ่มเย็นลง จึงไม่กล้าพูดอะไรแม้แต่คำ

แต่ภายในหัวของสมภพกำลังใคร่ครวญว่าจะทำอย่างไรให้เด็กสาวคนนี้ได้อยู่ต่อ ต้องไปเจรจ

บทที่368 ฉันอยากกลับบ้าน

“ว้าย” ทันทีที่เจนจิราหันหน้าไป และเห็นเขาอยู่ในสภาพนั้น ก็หลับตาลงด้วยความตกใจทันที ก่อนจะลุกขึ้นยืนด้วยอารามเสียอาการ ไม่คิดว่าเป็นความจงใจของสมภพแม้แต่นิด

“อยู่บ้านคนเดียวมาตลอด ผมลืมไปเลยครับ” สมภพไม่ได้หลบสายตา “แต่แผลที่มือของผมมันทำให้ไม่สะดวกจริงๆ”

เจน