บทที่ 97 วุ่นวายเป็นพัลวัน

จาริณีกลับเอ่ยขึ้นอย่างไม่คิดว่าเป็นแบบนั้น "เป็นแกที่จับผู้ชายของตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ แกจะโทษใครได้? โชคดีที่ยังมีน้องสาวของแกอยู่ ไม่อย่างนั้นถูกผู้หญิงข้างนอกแย่งไปแล้ว แกจะร้องไห้ยังไม่รู้ว่าจะไปร้องไห้ที่ไหนเลย ฉะนั้นแกก็พึงพอใจซะเถอะ อย่างน้อยรฐายังเป็นลูกเขยของบ้

บทที่ 98 ปัดความรับผิดชอบ

สุดท้าย... ตำแหน่งที่ธามอยู่ ตรงกับหน้าประตูพอดี และประตูก็ไม่ได้ปิด นอกประตูก็คือบันได ถูกจาริณีผลักอย่างแรงขนาดนี้ อย่างไรเสียธามก็เป็นคนที่อายุมากแล้ว จะยังทรงตัวอย่างมั่นคงได้ที่ไหนกัน ทั้งร่างกายโน้มไปทางข้างหน้า จากนั้นก็ล้มลงไป ราวกับลูกหนังก็ไม่ปานกลิ้งตกจากด้านบ

บทที่ 99 ขอเพียงแค่ถึงอกถึงใจ

ขวัญชีวีสองมือกุมหน้า ก้มศีรษะลง นั่งอยู่บนเก้าอี้ที่มุมโค้งระเบียงไกลๆคนเดียว ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าบริเวณบ่าถูกคนตบเบาๆทีหนึ่ง ขวัญชีวีรีบเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจในทันที ก็เห็นกิตติกำลังยิ้มอย่างอบอุ่นยืนอยู่บริเวณมุมทางโค้งพอดี

ในเวลานี้ อยู่ๆในใจของขวัญชีวีก็ร