บทที่ 96

บทที่ 96 แม่ลูกบีบบังคับกัน

สีหน้าของจาริณีเย็นยะเยือกลง ลุกขึ้นไปเปิดประตูในทันที

"แม่...อ๊ะ..."

ประตูพอเปิดออก ปาลีเพิ่งจะเงยหน้าขึ้นมา เสียงฝ่ามือหนึ่ง "เพี๊ยะ" ก็ตบลงไปบนใบหน้าด้านซ้ายของเธออย่างรุนแรง

" แกไอ้คนกินบนเรือนขี้รดบนหลังคา ทำร้ายคนในครอบครัวของตัวเ

บทที่ 97

บทที่ 97 วุ่นวายเป็นพัลวัน

จาริณีกลับเอ่ยขึ้นอย่างไม่คิดว่าเป็นแบบนั้น "เป็นแกที่จับผู้ชายของตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ แกจะโทษใครได้? โชคดีที่ยังมีน้องสาวของแกอยู่ ไม่อย่างนั้นถูกผู้หญิงข้างนอกแย่งไปแล้ว แกจะร้องไห้ยังไม่รู้ว่าจะไปร้องไห้ที่ไหนเลย ฉะนั้นแกก็พึงพอใจซะเถอะ อย่างน้อยรฐายังเป็นล

บทที่ 98

ปัดความรับผิดชอบ

สุดท้าย... ตำแหน่งที่ธามอยู่ ตรงกับหน้าประตูพอดี และประตูก็ไม่ได้ปิด นอกประตูก็คือบันได ถูกจาริณีผลักอย่างแรงขนาดนี้ อย่างไรเสียธามก็เป็นคนที่อายุมากแล้ว จะยังทรงตัวอย่างมั่นคงได้ที่ไหนกัน ทั้งร่างกายโน้มไปทางข้างหน้า จากนั้นก็ล้มลงไป ราวกับลูกหนังก็ไม่ปานกลิ้งตกจากด้า