บทที่ 59

บทที่59 ความโหดร้ายของหมาป่า

เขาเคยบึงน้ำเหล่านี้ เขาก็ไม่เคยจะเจอกับหมาป่าที่เยอะแบบนี้ ทำไมวันนี้ถึงเป็นแบบนี้

มันแปลกมาก

ปาลีและปิยะตกใจหน้าซีด

สี่ผู้คุ้มกันรีบนำปืนยาวที่ติดอยู่กับเอวออกทันที

ชายในหมู่บ้านซาลาทุกคนหยิบธนูและลูกธนูเผชิญหน้ากับศัตรู

ภูผา

บทที่ 60

การควบคุมตนเอง

ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมถอยให้กัน จนถึงมืด หมาป่าก็ยังไม่ถอยออกไป

ลมหนาวที่พัดเบาในภูเขา ฝนเริ่มตกปรอยๆ จนสุดท้ายฝนเริ่มตกแรงขึ้น กลายเป็นฝนห่าใหญ่ ฝนเริ่มค่อยๆเพิ่มน้ำในลำธาร จนน้ำไหลเชี่ยวมาก

หมาป่าที่ดูเหมือนจะรู้สึกบางอย่างก่อนที่จะร้องออกมาไม่กี่ครั้ง สุดท้าย

บทที่ 61

สามพี่น้อง

ธวัฒน์ส่ายหน้า แต่มุมปากกลับฉีกปากยิ้มอย่างขืนข่ม

เมื่อคืนบทที่ปาลีสะลึมสะลือ เธอร้องเรียกชื่อผู้ชายคนหนึ่งตลอดเวลาคือ : ดนุพล โดยที่เขาคอยรับฟังทุกประโยค จนหัวใจใกล้จะแตกสลายแล้ว

ถ้าหากคนที่ปาลีร้องเรียกตอนสะลึมสะลือนั้นคือรฐา เขาคงไม่รู้สึกแย่ถึงขนาดนี้