บทที่ 55 เร่งรีบเกินไป

ใบหน้าของภูผาร้อนรุ่ม รีบทำสิ่งที่ปิยะสอนมาทั้งหมดอย่างเร่งรีบ

“อ่า...”

ปิยะถูกภูผาทำให้เกิดเสียงคราง อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจกับความสามารถที่ได้รับจากภูผา เขาเรียนรู้เร็วมากและถูกจุด

แต่เธอเพียงชมความฉลาดเขาในใจ ภูผาก็เริ่มไม่รู้เรื่อง เขาเอาแต่จับและดูดหน

บทที่ 56 วิ่งหนีอย่างบ้าคลั่ง

“คุณพระ คาดไม่ถึงว่ามันจะเป็นหมาป่า”

ปิยะถูกกอดอยู่ด้านหน้าของภูผา พอดีที่เห็นสถานการณ์ที่อยู่ด้านหลังของภูผา สิ่งที่กระโจนออกมาจากหญ้ามันเป็นหมาป่าตัวใหญ่ที่สูงหนึ่งเมตร ปากเปื้อนเลือด เขี้ยวสีขาว มองปิยะที่กำลังกอดแขนภูผาแน่น

“พี่สาวอย่ากลัวครับ มันตาม

บทที่ 57 กัดฟันอดทน

จริงๆแล้วเขาไม่ได้อยากให้ธวัฒน์มีความสะดวกสบาย ในเมื่อต้องการที่จะแบกผู้หญิงคนนี้ ก็แบกไป คนที่เหนื่อยก็คือแก นิทัศน์คิดในใจอย่างโกรธแค้น

นิชหัวหน้าหมู่บ้าน ได้พาผู้ชายที่แข็งแรงเกือบสิบคน ในหมู่บ้านมาด้วย หนึ่งในนั้นก็คือภูผา พวกเขาแบกธนูและมีดอยู่ข้างๆกับนิทัศน