บทที่ 302 แสแสร้งเกินไป

เรื่องที่ดอกไฟก็คือวิสาข์ท้องนั้นเขาก็รู้แต่เขายังเลือดทอดทิ้งเธอไป เขาคิดว่าเมื่อเขาทิ้งเธอแล้วเธอก็ต้องไปแท้งลูกไป ตอนนี้คิดมาเขาคิดผิดไปแล้ว เธอยังคงใจดีเหมือนเดิม

“เป็นของแกแล้วยังไง แกอยากจะยอมรับเธอเป็นลูกสาวแกหรอ แกกล้าไหมล่ะ”

วิสาข์จ้องไปธนัทอย่างดุร้

บทที่ 303 พังทลาย

ธนัทมองอยู่ข้างๆ ก็ไม่ขึ้นไปห้าพวกเธอไว้ สุดท้ายขวัญชีวีก็โดนวิสาข์ผลักออกบ้านไปจริงๆ ปึง ประตูปิดขึ้นมา ขังเธออยู่นอกประตู

ขวัญชีวีโกรธเป็นฟืนเป็นไฟในใจ เธอโตมาป่านนี้ จาริณีแม่แท้ๆของเธอก็ไม่เคยตบเธอเลย แต่เธอก็ไม่กล้าโมโหกับวิสาข์ ตอนนี้โดนวิสาข์ไล่ออกจากบ้านแล้ว ในใจ

บทที่ 304 สง่างามเหมือนเดิม

ดนุพลเป็นผู้ชายของเธอ เป็นคนรักของเธอ เป็นพ่อของลูก ทำไมจู่ๆก็กลายเป็นพี่ชายของเธอแล้ว ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด

หัวของปาลีปวดมาก เหมือนฟ้ากำลังหมุนเวียน แผ่นดินก็หมุนไปด้วย แต่เธอกลับล้มลงไม่ได้ เพราะสมองของเธอตอนนี้กลับมีสติมาก ถึงจะปวดหัวจะตายแล้ว

เธอไม่มีแ