บทที่ 301 ศัลยกรรม

มองดูใบหน้าที่งดงามวิสาข์เต็มไปด้วยความเกลียดแค้น ธนัทยิ้มเย็นชา“แกผิดแล้ว ฉันยังมีทางเลือกที่สาม---นั่นก็คืออดยาเสพติด ถ้าแกเป็นดอกไฟจริงๆแล้วแกก็ควรจะเข้าใจฉันจะไม่ยอมทำตามการบังคับของคนอื่น”

ได้ยินดังนั้น รอยยิ้มบนหน้าของวิสาข์ก็นิ่งไป ทันใดนั้นเธอไม่รู้จะรับมือยังไง

บทที่ 302 แสแสร้งเกินไป

เรื่องที่ดอกไฟก็คือวิสาข์ท้องนั้นเขาก็รู้แต่เขายังเลือดทอดทิ้งเธอไป เขาคิดว่าเมื่อเขาทิ้งเธอแล้วเธอก็ต้องไปแท้งลูกไป ตอนนี้คิดมาเขาคิดผิดไปแล้ว เธอยังคงใจดีเหมือนเดิม

“เป็นของแกแล้วยังไง แกอยากจะยอมรับเธอเป็นลูกสาวแกหรอ แกกล้าไหมล่ะ”

วิสาข์จ้องไปธนัทอย่างดุร้

บทที่ 303 พังทลาย

ธนัทมองอยู่ข้างๆ ก็ไม่ขึ้นไปห้าพวกเธอไว้ สุดท้ายขวัญชีวีก็โดนวิสาข์ผลักออกบ้านไปจริงๆ ปึง ประตูปิดขึ้นมา ขังเธออยู่นอกประตู

ขวัญชีวีโกรธเป็นฟืนเป็นไฟในใจ เธอโตมาป่านนี้ จาริณีแม่แท้ๆของเธอก็ไม่เคยตบเธอเลย แต่เธอก็ไม่กล้าโมโหกับวิสาข์ ตอนนี้โดนวิสาข์ไล่ออกจากบ้านแล้ว ในใจ