บทที่ 25 อารมณ์แปรปรวน

“อืม ขอบใจนะปาลี!”

ปิยะมองปาลีด้วยความซาบซึ้ง

ปาลีตบบ่าปิยะปลอบใจ พอเธอมาถึงห้องทำงานของประธาน นิทัศน์กำลังง่วนอยู่กับการอ่านแผนธุรกิจ

“ท่านประธานคะ นี่คือหนังสือขอลาออกของปิยะ ช่วยเซ็นอนุมัติให้ด้วยค่ะ!”

ปาลีใช้สองมือนำจดหมายลาออกมาวางไว้ท

บทที่ 26 ความคลุ้มคลั่งในห้องทำงาน

“ปิยะ วันนี้เธอสวยจังเลยนะ!”

นิทัศน์โอบกอดปิยะที่สวมชุดกระโปรงสีขาวจากด้านหลัง ฝ่ามือใหญ่ทั้งสองบีบเค้นที่ทรวงอกสูงของปิยะไม่หยุด ลูบไล้ผ่านเสื้อผ้าของเธอไป ส่วนท่อนล่างที่ชูชันขึ้นมาบดเบียดอยู่ระหว่างก้นขาวสองฝั่งของปิยะ ขยับไปมาอย่างหยอกล้อ

“ค

บทที่ 27 ยอมแพ้อย่างราบคาบ

นิทัศน์รู้ว่าเธอมีอารมณ์ขึ้นมาแล้ว มือข้างหนึ่งรูดซิปกางเกงของตัวเองลง ปลดปล่อยความต้องการที่กำลังตั้งชูชัน จากนั้นก็โอบเอาร่างของปิยะให้เข้ามาใกล้ โดยให้ขาทั้งสองของเธอพาดลงบนพนักแขนเก้าอี้ที่เขานั่งอยู่ แต่ก็ไม่รีบร้อนที่จะสอดใส่เข้าไป

“อยากหรือไม่อยากทำ?”