บทที่ 229 สงครามความรัก

กลับเป็นแมวน้ำเอง มีแต่ใบหน้าที่เย็นชาตลอดเวลา แต่ตรงกันข้ามก็ยิ้มอย่างใจกว้างแล้วพูดว่า “คุณไม่จำเป็นต้องรู้สึกไม่ดี ฉันไม่ได้หมายถึงว่าฉันโทษคุณ ไม่งั้นไม่กี่ปีมานี้ฉันจะรักษาจิตใจเพื่ออะไร ฉันให้เวลาเค้า4ปีเพื่อให้ชนะใจเธอ แต่ว่ามันก็ชัดเจนแล้วว่ามันไม่สำเร็จ งั้นตั้ง

บทที่ 230 ความคิดถึงที่โหมกระหน่ำ

แสงแดดจากด้านนอกช่างบาดตานัก ดนุพลนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ มองผ่านหน้าต่างไปด้านนอก ไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว

4ปีแล้ว ดนุพลอายุ29แล้ว กำลังอยู่ในช่วงเวลาที่มีเสน่ห์ที่สุดของวัยรุ่นหนุ่ม ไม่อยากจะยอมรับเลยแต่เวลาผ่านไปทำให้ดนุพลหล่อมากขึ้น มั่นคงและลึกซึ้ง แต่

บทที่ 231 เย็นราวกับน้ำแข็ง

“ ท่านนายกเทศมนตรี ภรรยาท่านมาแล้ว แต่พวกเราไม่ได้หยุดเธอ เธอกำลังเดินไปที่ห้องทำงานของคุณแล้ว “

เสียงที่วิตกกังวลของเลขาข้างนอกส่งมาทางโทรศัพท์

ดนุพลขมวดคิ้ว สีหน้าแสดงถึงความไม่พอใจ ทันใดนั้นก็พูดอย่างเย็นชาว่า “ รู้แล้ว พวกคุณทำงานของพวกคุณต่อไป “