บทที่ 213 ดีใจจนน้ำตาไหล

พอนัฐพงษ์ออกมา ฉีดยาระงับประสาทเข้าไปหนึ่งเข็ม ปาลีก็สงบไปอย่างสิ้นเชิง ปิดตาลง หลับไปอย่างไม่เต็มใจ แต่ว่าฟันที่กัดมือของโสรจอยู่นั้นไม่ได้ผ่อนคลายลงเลย ดื้อรั้นจนทำให้คนประหลาดใจ

นัฐพงษ์ก็ทำได้แค่ใช้สุดแรงงัดฟันของปาลีให้แยกออกจากกัน โสรจถึงจะเพิ่งได้รับความช่วยคว

บทที่ 214 ฉันต้องไป

“อย่า!”

ใครจะรู้ว่าปาลีกลับจับมือของปิยะไว้ ส่ายหัวยกใหญ่แล้วพูดว่า “ไม่ต้องบอกพวกเขา ฉัน...ฉันแค่อยากจะออกไปจากที่นี่”

“อะไรนะ?”

ปิยะตะลึง “ปาลี เธอคิดจะไปที่ไหน?”

ปาลีระบายยิ้มบาง “ไปที่ไหนก็ได้แต่ไม่อยากอยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว”

“ทำไมล่ะ?”

บทที่ 215 แขกไม่ได้รับเชิญ

หลังจากที่ปิยะออกจากโรงพยาบาล ก็รีบโทรหาธวัฒน์ทันที ทั้งสองนัดเจอกันในอีกครึ่งชั่วโมง

แต่ว่าก่อนที่ปิยะจะไปสถานที่นัดพบกับธวัฒน์นั้น กลับได้รับสายของนิทัศน์

ตอนนี้เกี่ยวกับนิทัศน์ ปิยะจะรักอย่างจะเป็นจะตายเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้ เธอไม่ใช่แม่ชีที่ควารักของเธอจะ