บทที่ 209 การโยนความผิดที่ปราดเปรื่อง

ดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าที่ร้อนแผด!

เมื่อปาลีค่อยๆตื่นขึ้นมา ก็เป็นเวลาเที่ยงแล้ว

ไม่รู้ว่าเป็นเวลาเท่าไหร่แล้ว เธอถูกคนขยับมาวางไว้บนเตียงผู้ป่วย และด้านหัวเตียงของเธอ นอกจากดนุพลที่เธอเฝ้าคอยแล้วยังมีปิยะ ดาว ธวัฒน์และธามกับจาริณีที่ควรจะอยู่ที่บ้าน

บทที่ 210 ต่างฝ่ายต่างทรมาณ

“หลังจากนั้นล่ะ?”

สายตาของปาลียังคงจ้องไปยังตาของดนุพล

ดนุพลขืนต่อไป ไม่กล้าที่จะสบตาปาลีตรงๆ “หลังจากนั้น...ก็ดื่มจนเมา ก็หลับไปในห้องนั่นแหละ”

“แล้วหลังจากนั้นอีกล่ะ?”

สีหน้าของปาลียิ่งเยือกเย็น สายตานั้นมองจนทำให้ดนุพลขลาดกลัว

แต่ว่าใน

บทที่ 211 บ้าไปแล้วจริงๆ?

เสียงร้องเรียกของจาริณีเรียกสายตาของผู้คนที่อยู่ทางเดินทันที และนัฐพงษ์ที่แอบดูทั้งหมดอยู่เงียบๆมาตลอด เวลานี้เหมาะที่จะเลือกปรากฎตัวออกไป ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลพุ่งเข้าไฟในห้องพักผู้ป่วย หลังจากนั้น ไม่พูดสักคำหยิบเข็มฉีดยาด้ามหนึ่งขึ้นมาจากกระเป๋าเสื้อ ฉีดลงไปหลั