บทที่ 150ขวัญชีวี เปลี่ยนแปลง

ปอีกครั้ง เขามองผู้หญิงที่อยู่ใต้ร่างและตกตะลึงไป คราวนี้เขารู้สึกว่าผู้หยิงที่เขาอยู่ด้วยกันมาห้ากลับรู้สึกแปลกหน้ามาก แปลหน้าจนเขากลัว

“นี่เธอบ้าไปป๊ะ”

รฐายิ้มขึ้นมาและพูดว่า“เฮี่ย ฉันเกือบโดนเธอขู่ นี่เธอตั้งใจขู่ฉันใช่ไม เธอคิดว่าฉันจะเชื่อหรอ？ฉันไม่เชื่

บทที่ 151เสียชีวิตกะทันหัน

“ไม่ได้คิดอะไร”

ปาลีส่ายหัวไปมาพูดขึ้นว่า:“ดนุพวกเราจะกลับเมืองเอเมื่อไหร่กันเหรอคะ?”

ทางบริษัททางนั้นก็เริ่มลานานมากไปแล้วประเด็นคือพึ่งได้รับตำแหน่งผู้จัดการอีกด้วยลานานเกินไปมันจะดูไม่ดี

“คุณอยากกลับเมื่อไหร่ก็ได้”

ดนุพลค่อยๆลูบหน้าผากจนถึงปลา

บทที่ 152ในที่สุดก็จับมือไว้ได้

เขาไม่ได้สูงมากนักสูงประมาณตึกสองชั้นได้แต่ด้านล่างของเขาเต็มไปด้วยก้อนหินและแหลมคมพอทองเอกตกลงไปเลือกกระจ่ายเต็มไปหมดร่างกายเต็มไปด้วยเลือด

และพี่หลินที่อยู่ในเหตุการณ์พอเห็นทอนเอกเสียชีวิตเธอตัดสินใจกระโดดลงไปข้างทองเอกความรักที่มีความรู้สึกลึกซึ้งดั่งก้นลึ