บทที่ 149 ต้นฝิ่น

��้าอึดอัดและพูดกับปาลีว่า“ปาลี คำพูดของแม่ฉันเธออย่าเอาไปใส่ในใจเลย นั่นเป็นเขาคิดไปคนเดียว ที่จริงฉันมีคนที่ชอบแล้ว ฉันไม่ได้มาอวดอะไรกับเธอนะ ฉันแค่รู้สึกว่าเราเป็นเพื่อนบ้านต่อไปต้องเจอกันบ่อยๆแน่ ฉันแค่อยากให้เธอรู้ว่าต่อไปถ้าเจอฉันไม่ต้องรู้สึกอึดอัดใจ เอาล่ะ ฉันต้องไปทำไร่แล

บทที่ 150ขวัญชีวี เปลี่ยนแปลง

ปอีกครั้ง เขามองผู้หญิงที่อยู่ใต้ร่างและตกตะลึงไป คราวนี้เขารู้สึกว่าผู้หยิงที่เขาอยู่ด้วยกันมาห้ากลับรู้สึกแปลกหน้ามาก แปลหน้าจนเขากลัว

“นี่เธอบ้าไปป๊ะ”

รฐายิ้มขึ้นมาและพูดว่า“เฮี่ย ฉันเกือบโดนเธอขู่ นี่เธอตั้งใจขู่ฉันใช่ไม เธอคิดว่าฉันจะเชื่อหรอ？ฉันไม่เชื่

บทที่ 151เสียชีวิตกะทันหัน

“ไม่ได้คิดอะไร”

ปาลีส่ายหัวไปมาพูดขึ้นว่า:“ดนุพวกเราจะกลับเมืองเอเมื่อไหร่กันเหรอคะ?”

ทางบริษัททางนั้นก็เริ่มลานานมากไปแล้วประเด็นคือพึ่งได้รับตำแหน่งผู้จัดการอีกด้วยลานานเกินไปมันจะดูไม่ดี

“คุณอยากกลับเมื่อไหร่ก็ได้”

ดนุพลค่อยๆลูบหน้าผากจนถึงปลา