บทที่ 142 รักอย่างลึกซึ้ง

มองเห็นฉากนี้ นัทพังทลายทันที เขาส่ายหัวอย่างหวาดกลัว ตะโกนว่า“เธอบ้าไปแล้ว เธอมันบ้าจริงๆ อย่าทำลายตนเองอีก ถ้าอย่างนี้ต่อไป เธอต้องตายแน่ ฉันไม่แตะต้องเธอ ไม่แตะต้องเธอแล้ว....”

สุดท้าย เสียงตะโกนของนัทจนมีความสะอึกสะอื้นอยู่ในนั้น คุณชายที่ได้รับการเลี้ยงดูอย่าง

บทที่ 143 หว่านผวา

“ที่รัก เธอตั้งสติหน่อย นัฐพงษ์กำลังทำแปลให้เธอยู่นะ”

ดนุพลจับมือของปาลีไว้ มองเธอด้วยสีหน้าเป็นห่วง แผลที่ปาลีขีดไปนั้นมันลึกมากปม้นัฐพงษ์เย็บแผลไปแล้วแต่ก็หยุดอาการเลือดไหลไม่ได้

แต่เวลานี้ปาลียังฟังที่ดนุพลพูดเข้าหูได้ซะที่ไหน เธอรู้แค่ว่าร่างตนเองร้อนจนอยากจะตาย

บทที่ 144 ทรมานอย่างรุนแรง

หลังจากจักรกฤษกับนัฐพงษ์ไปจากหมู่บ้านน้ำขาว ก็กลับไปในเมืองทันที

นัฐพงษ์กลับไปโรงพยาบาลเพราะปกติเขาก็อยู่กินที่โรงพยาบาล และที่นั้นก็มีที่พักส่วนตัวของเขา

ส่วนจักรกฤษ หลังจากเขาไปจอดเครื่องบินให้ดีแล้วก็กลับบ้านไปด้วยความเสียใจ

บทที่ เขาเพิ่งถึงหน้าบ้า