บทที่ 132ฉันอยากกลับบ้าน

ผู้หญิงคนนั้นราวกับรู้อยู่แล้วว่าปาลีจะมีปฏิกิริยาแบบนี้มือก็เอาปึกผลการตรวจพวกนั้นวางไว้ข้างๆและพูดว่า“เธอสลบไปหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็มๆฉันว่าเพื่อนเธอน่าจะหาเธอให้วุ่นอยู่นะถึงแม้ว่าเธอไม่อยากจะเจอเขาก็ควรที่จะบอกเขาว่าตอนนี้เธอปลาดภัยดีหรือไม่”

พูดเสร็จผู้หญิงคนนั้นก

บทที่ 133สาวประเภทสอง

“ฉะฉันอยากบ้าน...”

ปาลีจู่ๆก็นั่งลงไปจับมือของธัญญาแน่นสะอึกสะอื้นพร้อมพูดว่า“ฉันอยากกลับบ้าน!”

ธัญญาที่ถูกปาลีจับมือแน่นจนรู้สึกเจ็บแต่ในที่สุดปาลีก็เป็นคนพูดความปรารถนาออกมาเองทันใดนั้นทำให้เขาเบาใจไปไม่น้อย“กลับบ้านก็ดีแล้วมีบ้านให้กลับก็กลับเถอะ”

ไม่เหม

บทที่ 134พวกเราเลิกกันเถอะ

ปาลีกระตุกเงยหน้าขึ้นมองนี่เป็นครั้งแรกที่ดนุพลเรียกชื่อเต็มของเธอไม่ต้องสงสัยเลยว่าดนุพลคงโกรธเข้าแล้วปาลีรู้สึกได้อยู่ลึกๆ

ในเมื่อมันเป็นแบบนี้...งั้นก็เอาแบบนี้แล้วกันเธอจะได้ไม่ต้องไปคิดหาเหตุผลอื่นๆมาเป็นข้ออ้างที่จะห่างกัน

เธอพยักหน้าสองสามทีปาลีฝืนยิ้