บทที่ 102 โชคลาภที่บินผ่านมา

“อืม สวัสดีจ่ะ...”

วิสาข์พยักหน้าด้วยความดีใจ

มองไปที่หน้าตาของขวัญชีวี ทั้งสวยงามและไร้เดียงสา เพราะเช่นนั้นแค่แว็บแรกวิสาข์ก็รู้สึกชอบเด็กคนนี้แล้ว แต่พอมองไปที่เสื้อแม่บ้านอันยับเยินที่ขวัญชีวีใส่แล้ว สีหน้าเธอก็ไม่พอใจ

ด่าจาริณีว่าทำไมเสื้อผ้าดี

บทที่ 103 ตื่นด้วยการจูบ

พูดถึงตรงนี้เธอก็ร้องห่มร้องไห้ขึ้นมา “จริงๆฉันได้รับกรรมกับสิ่งที่ทำลงไปแล้ว ถึงตอนนี้ฉันจะอยู่ดีกินดี แต่..ฉันไม่รู้สึกมีความสุขเลย ไม่รู้สึกมีความสุขเลยสักนิด ทุกวันที่ฉันมีชีวิตอยู่ หนึ่งวันนานเหมือนหนึ่งปี ถ้าเกิดเป็นไปได้ ในวันนั้นฉันจะเลือกที่จะไม่ออกจากหมู่บ้าน จ

บทที่ 104 ถูกแกล้ง

พูดเสร็จ เธอหยิบบัตรพนักงานที่โอจินณ์ทำให้ สะบัดผม และเดินออกไป

ปาลีโกรธจนตัวสั่น ยืนค้างอยู่กับที่ ไม่ขยับแม้แต่นิด

โอจินณ์ที่เห็นเหตุการณ์อยู่ข้างๆ หัวเราะอย่างเสียงดังและพูดว่า “ปาลี ไม่คิดเลยว่าผู้หญิงเมื่อกี้คือน้องสาวเธอ ทำไมพอตีความจากที่ฟังเมื่อกี้แล้ว ผัวข